Nieuws uit Sagalassos, 19 augustus 2015

Beste vrienden van Sagalassos,

De afgelopen dagen staan de hemelsluizen geregeld open boven Sagalassos. Helemaal niet het weer dat we hier in augustus gewoon zijn. Jammer genoeg bemoeilijken de fikse regen- en hagelbuien het opleveren van de opgravingen en de voortgang van de conservatie- en anastylosewerkzaamheden, waardoor het dagelijks schuiven is met de planning. De flexibiliteit van de medewerkers en Turkse arbeiders wordt voortdurend getest, maar de ploeg is super dus we slaan er ons wel door. Hoewel ik jullie deze week graag een eerste rapport uit de opgravingen had gebracht, gaan we wegens omstandigheden toch nog even de andere toer op. Het bericht van deze week is geheel gebaseerd op de nieuwsgierigheid van twee van onze deelnemende studenten, Marjolein van de Waa en Dave Geerts. Beiden zijn afstuderend en hebben zich bekwaamd in de prehistorie, mede dankzij de rijke onderzoekstraditie en collecties in het vermaarde Leuvense Laboratorium voor Prehistorie.

Een vaak gestelde vraag aan onze gidsen betreft de eerste bewoners van Sagalassos: vanaf wanneer kenden de Ağlasun vallei en omringende bergen menselijke voetstappen? Wie waren de mensen die voor de allereerste keer het omringende landschap van Sagalassos gebruikten om te voorzien in hun bestaan? Tot nu toe gingen we er van uit dat de oudste objecten in de omgeving van Sagalassos getuigen van menselijke aanwezigheid van zo’n 12.000 jaar geleden. Dit is de periode die de overgang vormt van het paleolithicum (de oude steentijd) naar het meso- en vervolgens neolithicum (de midden en nieuwe steentijd). Jager-verzamelaars trokken ten tijde van dit epi-paleolithicum door de Ağlasun vallei, waar meer dan voldoende water, wild en grondstoffen aanwezig waren, terwijl rotsholtes en grotten hoog in de bergwanden beschutting boden.

Het geld van Sagalassos, 28 juli 2015

Dag Vrienden van Sagalassos,

De werkzaamheden zijn hervat na het Suikerfeest. De anastylose-ploeg concentreert zich verder op de Bovenste Agora. Het fundament van de metershoge erezuil in de zuidoostelijke hoek van het plein, de vierde en laatste die we wensen herop te richten, bleek sterk aangetast door de tand des tijds en vraagt dus aandacht en tijd. Hetzelfde geldt voor de fundamenten van de Boog van Claudius, die de zuidoostelijke toegang tot de agora overspande. Ondertussen is een tweede conservatie-ploeg opgestart die specifiek in de Romeinse Thermen zal werken, waar we helaas heel veel schade van afgelopen winter te herstellen hebben. En de opgravingen? Wel, die lopen door. Voor een diepte van 3 tot 4 meter draaien we ons hand niet meer om in Sagalassos, maar op bepaalde werven zitten we nu al meer dan 6 meter diep. De resultaten zullen er heus wel zijn, maar laten dus wat langer op zich wachten. Ondertussen belichten we graag een ander aspect van het veelkoppige onderzoek van het Sagalassosproject.

Eén van de vondstcategorieën uit Sagalassos die in detail bestudeerd wordt, zijn de munten. De identificatie en studie van dit materiaal gebeurt sinds 2012 door Fran Stroobants, die dit bericht voorbereidde, en Johan van Heesch, beide verbonden aan het Penningkabinet van de Koninklijke Bibliotheek van België. Munten kunnen van groot belang zijn voor de interpretatie van opgegraven structuren en contexten, aangezien ze vaak goed te dateren zijn en als dusdanig waardevolle chronologische informatie kunnen leveren. Daarenboven stellen de opgravingsmunten ons in staat de geldgeschiedenis van Sagalassos en omgeving te reconstrueren, en na te gaan welke rol munten speelden in het dagelijkse leven van de inwoners van de stad.

Zeg het met bomen, 20 juli 2015

Dag Vrienden van Sagalassos,

Deze keer geen berichtje vanuit Sagalassos maar van het thuisfront in Leuven. Na zes weken campagne betekent het Suikerfeest voor de leden van de ploeg een paar dagen aangename en welverdiende rust. Zoals jullie weten omvat het Sagalassos onderzoeksproject meer dan archeologie alleen en is er een zeer levendige traditie van interdisciplinair onderzoek. Eén van die onderzoekslijnen richt zich op een reconstructie van de bossen rond Sagalassos doorheen de tijd. Bossen vormen immers een belangrijk onderdeel van het regionale natuurlijke landschap van Sagalassos en zijn een belangrijke bron van onder andere brandstof en constructiemateriaal, zowel voor de vroegere bewoners van Sagalassos als voor de huidige inwoners van Ağlasun. Het doel van dit onderzoek, onder leiding van Bart Muys en Ellen Janssen, die dit bericht voorbereidde, is om de bossamenstelling, structuur en biomassa te reconstrueren doorheen de tijd.

Ablutie in Sagalassos, 13 juli 2015

Dag Vrienden van Sagalassos,

De laatste paar weken waren gezegend met overvloedige regenbuien die ons hebben ‘gereinigd’ van het stof van de opgravingen. Ook in de oudheid was reiniging een belangrijk aspect van het dagelijks leven, zeker wanneer het rituele handelingen betrof. Religie, rituelen en hun plaats in een steeds veranderende maatschappij is het onderzoeksveld bij uitstek van Peter Talloen, postdoctoraal onderzoeker bij ons project, die jullie dit rapport brengt.

Zoals in de eerste nieuwsbrief te lezen staat, doen we opgravingen in en rond de stedelijke raadszaal of het Bouleuterion, gelegen ten westen van de Bovenste Agora, in het kader van onze zoektocht naar de origine van Sagalassos. Daarbij documenteren we voornamelijk de oprichting van het gebouw, maar bepaalde zaken uit de latere bouwgeschiedenis van de raadszaal springen ook in het oog. Zo werd deze vergaderplaats opgegeven in de late oudheid, wellicht rond het einde van de 4de eeuw, als gevolg van wijzigende politieke constellaties waarbij de vroegere stadsraad haar bevoegdheden verloor. Het raadsgebouw werd hierbij gedeeltelijk ontmanteld en een groot gedeelte van de bouwblokken werd hergebruikt in de laatantieke fortificaties opgetrokken rond het stedelijk centrum.

Nieuws uit Sagalassos, 2 juli 2015

Beste vrienden van Sagalassos,

De opgravingen draaien op volle toeren. Ondanks het duidelijke opzet ervan, komen er andere resultaten naar boven. Waar we bij het Gymnasium bijvoorbeeld bij de start van de opgravingen heel wat blokken van de Dorische portiek zagen liggen, en dit als het ware een ‘gemakkelijke’ opgraving zou worden, blijkt die portiek bovenop een ander gebouw te zijn gezet. Verrassing, want nu komen er onmiddellijk een paar meter in de diepte bij om op te graven. We geven dus graag de opgravingen nog wat tijd en brengen jullie ondertussen een thema uit de vondstverwerking van dit jaar.

Deze campagne zetten we een grondige archeologische analyse van de begravingspraktijken in Sagalassos op touw, en dit in functie van een nieuw FWO-Onderzoeksproject waarop Sam Cleymans vol moed aan zijn doctoraat is begonnen. Tot nog toe zijn er over heel veel jaren in totaal 162 skeletten opgegraven die zich in 110 verschillende graven bevonden. Het doel van dit onderzoek bestaat er in de Romeinse en de Byzantijnse populaties met elkaar te vergelijken op het gebied van gezondheid, welzijn en levenskwaliteit. Om dit te bereiken werken verschillende disciplines samen: fysische antropologie, genetica, isotopenstudies voor dieetreconstructie en archeologie; naar de aloude interdisciplinaire traditie gelanceerd door Marc Waelkens. Als archeologen willen we de begravingen zo goed mogelijk dateren, en de grafarchitectuur en grafgiften bestuderen om de verschillende tradities beter te begrijpen.

Syndicate content